Od Saginny

Jeszcze kiedy byłam mała rodzice mnie porzucili.Była bym umarła gdyby nie kochana babcia która przygarnęła mnie pod swój dach i tam uczyła jak przetrwać.Jednak kiedy i ona opuściła ten świat musiałam sama o siebie zadbać.Miałam wtedy 6 miesięcy i jeszcze nie do końca umiałam sama żyć na wolności i ale musiałam jakoś przetrwać.W dniu w którym moja babcia umarła byłam zrozpaczona,to była jedyna osoba której na mnie zależało!Jednak ruszyłam w świat żeby przetrwać.Z początku miałam dosyć jedzenia z dawnego domu ale w końcu musiało się ono skończyć.Wtedy zaczęłam cierpieć głód.Wyruszyłam więc do lasku mając nadzieję że będą tam jakieś resztki po większych wilkach.Jednak nic nie było.Byłam w środku lasu jednak zbyt zmęczona na drogę powrotną.Nagle usłyszałam szelest liści za sobą.Przestraszona powoli się odwróciłam.Nagle skoczył na mnie jakiś wilk.Nie zdążyłam mu się przyjrzeć bo musiałam uciekać!Biegłam ile sił w nogach.Jednak on był ode mnie szybszy...Nagle,potknęłam się o wystający konar.Mój napastnik zatrzymał się i już już miał wbić we mnie zęby ale nagle...przybiegł inny wilk.Obronił mnie przed napastnikiem który jak się później okazało był zapartym wrogiem ich watahy i nazywał się Likonik.Mój obrońca podniósł mnie i zaniósł do ich watahy.Tam obandażowano moja łapkę.Wszyscy byli dla mnie tacy mili!Dali mi jeść i pić.Dziękuję -powiedziałam wilkowi który tej strasznej nocy uratował mi życie.Zawsze do usług - odpowiedział i się uśmiechnął.Okazało się że miał on na imię Nikos.Saginna... - powiedział nieśmiało.Tak sobie myślałem że może chciałabyś zostać z nami?Tak,pewnie że tak! - zawołałam.Fajnie się nam żyło.Raz kiedy mnie zabrał nad strumyczek wyznał mi że mnie kocha.Pobraliśmy się i urodziła nam się córeczka o imieniu Kiiyuko.Była to mądra i zaradna dziewczynka i wszyscy jej ufali ale pewnego razu popełniła błąd który całkowicie zmienił jej życie...Ale zaraz zaraz przecież to już inna opowieść!No dobrze to pa pa i do zobaczonka!